poniedziałek, 8 października 2018

Karel Čapek / Rok ogrodnika

Człowiek ogrodnik powstał na drodze rozwoju kulturalnego; a nie na drodze rozwoju naturalnego. Gdyby powstał z natury, wyglądałby inaczej, nogi miałby jak chrabąszcz, aby nie musiał siedzieć w kucki, i posiadałby skrzydła, po pierwsze po to, aby zyskać na urodzie, po drugie, aby mógł się wznosić nad swoimi rabatkami. Kto tego nie doświadczył, nie ma pojęcia, jak człowiekowi przeszkadzają nogi, jeśli nie ma na czym stanąć; jak okazują się nadmiernie długie, gdy zajdzie potrzeba złożenia ich pod sobą, by można było dłubać palcem w ziemi; jak są niemożliwie krótkie, jeśli człowiek chce dosięgnąć drugiego końca zagonu, a przy tym nie wdepnąć w poduszkę pierściennika lub wyrastającego orlika. Marzy wówczas o tym, aby zawisnąć na popręgu i huśtać się nad swymi uprawami albo posiadać przynajmniej cztery ręce, a na nich głowę z czapką i już nic więcej, albo mieć uda wysuwane jak statyw fotograficzny. "

Karel Čapek, Rok ogrodnika, przeł. H. Janaszek-Ivanickova, Warszawa 1986, str. 48-49



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz