poniedziałek, 8 października 2018

Italo Calvino / Niewidzialne miasta

W dniu, kiedy mieszkańcy Eutropii czują, jak ogarnia ich znużenie, i nikt nie może już znieść swego zawodu, krewnych, domu i ulicy, ludzi, którym należy się ukłonić lub którzy mu się kłaniają, wówczas cała ludność postanawia przenieść się do pobliskiego miasta, które czeka puste i jak nowe, każdy wybierze tam inny zawód, inną żonę, otwierając okno, zobaczy nowy krajobraz, będzie spędzał wieczory wśród innych rozrywek przyjaźni przekleństw. (...) W ten sposób miasto przeżywa wciąż na nowo to samo życie, przesuwając się w górę i w dół po swej pustej szachownicy.

Italo Calvino, Niewidzialne miasta, tłum. A. Kreisberg, Warszawa, 2002, s. 51



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz